Jesse Sprikkelman.
© LGLD

7,50

Let op: de onderstaande tekst is een column, geen (nieuws)artikel.

Laatst ging ik naar een verjaardag van een vriend toe. Ik spreek hem niet heel vaak, maak vaak genoeg om wel naar zijn verjaardag te willen. Echter moet je natuurlijk altijd met iets aankomen op een verjaardag. Want zo hoort dat. 

Ik stond met 5 euro in mijn hand. Maar eigenlijk vond ik dat te weinig. Toen had ik, tot mijn grote verbazing, heel even het idee om hem 7 euro en 50 cent te gaan geven. Want dat is net even wat meer dan vijf. Al snel haalde ik dat idee uit mijn hoofd. Ik bedacht me toen, met die vijf euro nog in mijn hand, dat het wel echt heel Nederlands is om iemand 7 euro en 50 cent te geven. Waarom eigenlijk? Omdat je zeven euro net te weinig vindt en acht euro net te veel? Nee, dat denk ik eigenlijk niet. Ik denk dat alle Nederlanders last hebben van financiële autisme. Je rekent bij verjaardagen niet in euro’s maar in tweeëneenhalf. 

Als je iemand echt niet mag geef je hem 2 euro en 50 cent. Maar dat gebeurt niet vaak, dan kan je beter niet gaan. Als je degene sporadisch spreekt, maar wel vaak genoeg om naar de verjaardag te willen geef je hem of haar vijf euro. Als je degene net even wat beter kent geef je zeven euro en 50 cent. Wanneer je degene echt mag (een goede vriend of een familielid) geef je tien euro. 

"Aangezien het ook geen kaas-en-worst-op-een-schaal-verjaardag is..."

Ik zat te twijfelen. Tja… ik wil dus geen zeven euro en vijftig cent geven. Aangezien het ook geen kaas-en-worst-op-een-schaal-verjaardag is past zo’n lekker Nederlandse geldtraditie er ook niet bij. Vijf euro is echt te weinig, aangezien ik er veel meer dan vijf euro doorheen zuip die avond. Want tja… dat envelopje met geld is natuurlijk gewoon stiekem een vergoeding voor alle drank die ze gekocht hebben, en het nieuwe bankstel wat ze moeten kopen door jouw of andermans kots. 

Uiteindelijk heb ik de vijf euro maar weer teruggestopt in mijn portemonnee. Ik ben maar naar de slijterij gegaan om daar wat te halen. Dan is op het eerste gezicht niet direct zichtbaar hoeveel geld er ingestoken is, en met een beetje geluk kun je je eigen cadeau later op de avond nog opzuipen ook. 

Jesse Sprikkelman

Jesse Sprikkelman is contentmaker en journalist voor LokaalGelderland. Geregeld schrijft hij over wat hem opvalt of over wat hij meegemaakt heeft.

Meer lezen van Jesse Sprikkelman?


Reageren? Mail de redactie via reageren@lgld.nl.

Op deze publicatie rust copyright.